UNIO – QUO VADIS?

1 maja 2004 roku Polska stała się członkiem Unii Europejskiej. Coś, co jeszcze kilkanaście lat wcześniej wydawało się nierealnym marzeniem, stało się faktem. Wróciliśmy do wielkiej europejskiej rodziny. Wydawało się, że w końcu po setkach lat cierpień i niepowodzeń, zapewniliśmy sobie stabilną i bezpieczną przyszłość.

Nie ulega wątpliwości, że przynależność do UE przyniosła nam niezaprzeczalne korzyści. Ponad sto miliardów euro, które zasiliło budżety samorządów terytorialnych, firm i rolników znacząco zmieniło obraz naszego kraju i życie zwykłych ludzi. Brak granic wewnętrznych pomiędzy państwami należącymi do wspólnoty pozwolił nam bez przeszkód podróżować, pracować i rozwijać działalność gospodarczą we wszystkich państwach członkowskich. Korzyści płynących z akcesji do UE doświadczyli również uczniowie naszej szkoły uczestniczący w programach wymiany młodzieży finansowanych przy współudziale środków unijnych.

Nic co piękne nie trwa jednak wiecznie. Wiele wskazuje na to, że dotychczasowa formuła funkcjonowania UE powoli się wyczerpuje. Zbiurokratyzowana i pozbawiona możliwości szybkiego działania organizacja coraz trudniej sobie radzi w dzisiejszym zmieniającym się szybko świecie. Narastające narodowe egoizmy powodują zanik europejskiej solidarności. Marzenia o jednej, zjednoczonej Europie powoli odchodzą w przeszłość.

Przyszłość Unii Europejskiej jest coraz bardziej niepewna. O tym jak potoczą się jej dalsze losy zadecydują sami Europejczycy. To oni przecież wybierają posłów do Parlamentu Europejskiego i władze swoich krajów. Czy potrafią wzbić się ponad partykularne interesy i doraźne korzyści? To zależy także od nas – Staszicaków, sosnowiczan, Polaków.

© IV LO z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stanisława Staszica

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress