Żegnamy Profesora Czesława Kupisiewicza

kupisiewicz_DSC1954

Z opóźnieniem dotarła do nas wiadomość o śmierci profesora Czesława Kupisiewicza. Do wybuchu II wojny światowej był uczniem naszej szkoły i zawsze o tym pamiętał. Trzy lata temu podczas spotkania z młodzieżą podkreślał, że czuje się absolwentem „Staszica”. Profesor był wielkim humanistą i pedagogiem. Do końca życia pracował w Uniwersytecie Warszawskim, gdzie pełnił między innymi funkcję prorektora oraz dziekana Wydziału Pedagogiki i Psychologii. Całe życie poświęcił pracy na rzecz szkolnej dydaktyki. Dziesięć lat temu Ministerstwo Oświaty i Wychowania nadało mu tytuł „Nauczyciela nauczycieli”.

Z wielkim żalem po śmierci wybitnego Staszicaka składamy kondolencje Córce Profesora Pani Małgorzacie Kupisiewicz – dr hab., prof. Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie.

Poniżej przedstawiamy list, wysłany przez naszą szkołę do Profesora Czesława Kupisiewicza, z okazji jubileuszu 90-lecia urodzin:

Sosnowiec, 12 lipca 2014 roku

Czcigodny Jubilat

Pan Profesor Czesław Kupisiewicz

Z wielkim szacunkiem i radością przesyłamy Panu Profesorowi życzenia z okazji 90 rocznicy urodzin. Czynimy z tym większą przyjemnością, że zwracamy się nie tylko do luminarza i nestora polskiej pedagogiki, ale także do osoby blisko związanej z naszą Szkołą. To prawdziwy zaszczyt dla nas a jednocześnie, co tu kryć, możliwość ogrzania się w cieple splendoru i poważania, którym jest Pan otoczony. Czujemy się częścią Pańskiej pięknej legendy. Wprawdzie wojna uniemożliwiła Panu Profesorowi zdobycie w „Staszicu” świadectwa maturalnego, ale znając dorobek życia Pana Profesora możemy, jako spadkobiercy tamtego, przedwojennego Gimnazjum, potwierdzić, że w pełni zasłużył Pan na świadectwo dojrzałości – życiowej i naukowej. Jesteśmy dumni, że był Pan naszym uczniem.

Współczesna szkoła średnia wydaje się błądzić po manowcach w poszukiwaniu właściwego miejsca w rzeczywistości. Poddawana bezustannemu reformowaniu, miotana między rynkiem a etosem, doświadczana niżem demograficznym bardziej niż kiedykolwiek potrzebuje wsparcia autorytetów w świecie nauk humanistycznych a zwłaszcza pedagogicznych. Dobrze, że jeszcze są wśród nich ludzie tacy jak Pan Profesor. Oby organizatorzy polskiej edukacji chcieli korzystać z ich humanistycznej myśli, oprzeć się na ich dorobku naukowym.

Dokonania Pana Profesora stanowią fundament dydaktyki , która obok wychowania jest nierozerwalnie związana z ponadczasową misją szkoły. Ufamy, że zdrowie i siły pozwolą Panu Profesorowi na kontynuowanie pracy naukowej, której efekty nadal służyć będą polskiej oświacie.

Ad multos annos Panie Profesorze –
życzy społeczność Staszicowska w 120 roku swego istnienia

© IV LO z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stanisława Staszica

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress